Sfeer, participatie, goede en eerlijke producten, inclusiviteit en sociale activiteiten. Dit zijn de pijlers van De Boshalte. Een plek waar ieder mens zichzelf kan en mag zijn en iedereen zich gewaardeerd voelt. Om haar sociale onderneming voort te zetten, moest oprichtster Stefanie Caton uit haar comfortzone stappen. Hoe ging zij hiermee om?
“Met mijn schoonvader kwam ik vaak bij fietsverhuur De Boshalte, gelegen bij de ingang van het Amsterdamse Bos. Toen de eigenaar aangaf te willen stoppen, paste dat in mijn plan om mijn carrière een nieuwe wending te geven. Ik ben 28 jaar gezinstherapeut geweest in het GGZ-onderwijs, nu werd het tijd om die kennis en vaardigheden op mijn eigen manier in te zetten.”
“Tijd om de kennis en vaardigheden op mijn manier in te zetten.”
Sociaal en gastvrij
In de acht jaar dat we bestaan, is de Boshalte in mijn ogen precies de plek geworden die het moest zijn: een plek waar mensen samen kunnen komen, waar iedereen zich thuis voelt. We hebben een terras met kiosk en een paviljoen waar onder meer de beste koffie van Amsterdam wordt geschonken. We zijn een Erkend Leerbedrijf, leiden mensen op met een afstand tot de arbeidsmarkt en hebben een fietsenwerkplaats nieuw leven ingeblazen.
Het is een plek waar ouderen hun eenzaamheid van zich af kunnen schudden en waar kinderen vrij en creatief buiten kunnen spelen, waar we workshops en activiteiten organiseren. Het is een labelvrije plek waar iedereen opgeleid kan worden en iedereen welkom is.
Stichting De Boshalte is opgericht in 2018. Om ons sociale werk te versterken, heb ik mij - met subsidie uit het CCHO-fonds - ingeschreven voor de Leergang Sociaal Ondernemen.
"Opschalen, dat is toch niets voor ons?"
Zaadje geplant
Vanaf de eerste dag werden we hard aan het werk gezet, maar al op de tweede dag werd er bij mij een belangrijk zaadje geplant. Op die dag stond Pieter van Osch voor de groep. Hij vertelde over de Rockefeller Habits-methode, oftewel: opschalen. Dat lag mijlenver buiten mijn comfortzone. Want opschalen, dat is toch helemaal niets voor ons? Hoe gaan we dat vormgeven bij De Boshalte?
Maar toch... Het liet me niet los. Pieter z'n verhaal is als een rode draad door de rest van de weken gelopen. Op een gegeven moment merkte ik dat ik de liniaal langs de organisatie ging leggen: 'waar kan ik opschalen, wie zijn mijn belanghebbenden, wie zijn mijn klanten en waar zitten ze?' Netwerken deed ik al. Op het terras, pratend met de mensen. We worden regelmatig benaderd door de media, wat zorgt voor mooie gratis publiciteit. Ook de gemeente heeft ons benaderd met het aanbod om een tweede locatie te zoeken zodat we ons initiatief kunnen uitbreiden.
De rode draad werd een dikke, rode stip op de horizon. We maken nu plannen voor een tweede locatie waar we een sociale bakkerij kunnen starten, gerund door de bakker die het eerste jaar de taarten op het terras verzorgde. Het wordt ook een plek waar we mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt opleiden en horecatrainingen bieden aan bijvoorbeeld ROC's en horecabedrijven uit de stad. En niet onbelangrijk: het wordt de locatie voor onze barista-training.
Zelfreflectie
Voor mij als gezinstherapeut voelde het verhaal van Oscar Westra van Holthe als een warm bad. De methode van de familieopstelling was mij al bekend, maar het was heerlijk om er weer mee bezig te zijn. Ik vind het heel goed dat deze methodiek in het curriculum is opgenomen. Het is ontzettend waardevol voor alle organisaties, of er nu twee of tweehonderd mensen werken.
"Je bent niet de enige die af en toe worstelt met de beperkte 24 uur in een dag."
Bij De Boshalte doen we hier heel veel mee. Wat gebeurt er binnen je team, hoe verloopt de communicatie, hoe gaat het met je mensen? Communicatie, openheid en zelfreflectie zijn enorm belangrijk binnen onze organisatie. Als iemand bij mij komt met de vraag 'waarom ben ik zo allergisch voor die ene collega', dan kijken we er samen naar door middel van zelfreflectie en een duik in de personen uit iemands verleden. Dit leidt vaak tot zelfinzicht en zorgt ervoor dat je verder kijkt dan de dia uit het verleden die je onbewust op de betreffende collega hebt geplaatst.
Nooit alleen
Ik vind het heerlijk om mijn brein weer aan het werk te zetten. En we moeten werken tijdens deze leergang! We zijn een hechte groep die veel steun aan elkaar heeft. Het volgen van deze leergang en de bijbehorende opdrachten kan behoorlijk veel zijn als je ook je bedrijf runst. Dan is het fijn dat je op elkaar kunt leunen en weet dat je niet de enige bent die af en toe worstelt met de beperkte 24 uur in een dag.”